Gili Trawangan - dag ?

Hoeveel dagen we nu precies op Gili Tr zitten?? Ik ben onderweg de tel kwijtgeraakt. Het enig wat de dagen van elkaar onderscheid is een boek dat je uitleest, een uitstapje naar een ander eiland, een avondje uit met vrienden, een filmpje kijken, verse vis eten in een lekker restaurant, een duik naar een plek waar veel haaien te zien zijn... Voor de rest gaat alles hier zijn gewone gangetje ;-)
We wonen nog steeds in onze bamboe bungalow aan het strand. De eigenaar is een zonderlinge Duitser waar we boeiende gesprekken mee hebben en hij is een kei in het inrichten van zijn bungalows. Terwijl de rest van het eiland na Kerst en Nieuw langzaam leegloopt, zijn Martins huisjes steeds verhuurd. Onze Bungalow is wel 'een specialeke'. Alles is uit bamboe gemaakt : de muren, de vloeren, het meubilair... alles. En nu we een privee tuintje voor de deur hebben is het extra leuk om s'morgens te genieten van een bakie Lombok Kophie. Daarna maken we een wandeling naar de duikshop om ons in ons duikpak te heisen of we ontbijten in een plaatselijk restaurantje. Het eten in deze Warungs is echt heerlijk maar we missen de thaise en indische curries. Niets gaat boven die romige cocossmaak. Verder vind je ons geregeld het strand om te zonnebakken, te zwemmen, te snorkelen, te jongleren... Je kan hier ook homecinema kijken op het strand. Je huurt een strandhutje (afdak) op stelten en je nestelt je in de kussens om op te gaan in de film van jouw keuze terwijl je met een zak crackers ( een soort kroepoek) geniet van het zicht op het strand en de zee.
Het eiland is zo klein dat je makkelijk in een uur of 2 rond het eiland kan wandelen. Je kan de trip ook met paard en kar maken, wat het een enige toegelaten transport middel op het eiland is. Omdat het eiland over weinig of geen eigen bronnen beschikt worden zelfs stenen en hout vanuit Lombok met kleine vissersboten naar Gili vervoerd, waarna de paarden de rest van het werk doen. Te voet kan je echter meer genieten van de witte stranden die het hele eiland omgeven. Zodat we na 4 uur slenteren en volledig gedeshydrateerd blij waren om terug in de schaduw van onze bungalow te zitten.
Ook de surfers zijn een uitstapje waard. Aan de andere kant van het eiland rollen de golven mooi en gelijkmatig het strand op. En als de wind goed zit zijn die schuimende kopjes al een reden genoeg om je in het zand te graven en in de verte te staren.
Hoewel het hier prachtig weer kan het hier ook goed regenen. De 'locals' noemen ze showers, maar eigenlijk spreken we in verhoudingen van badkuipen, zo hard regent het hier. En ALS het regent dan hoort daar ook donder en bliksem bij. Soms buldert de donder zo hard dat ons bed trilt en ik met een ooglapje moet slapen om niet de hele nacht wakker te liggen van de snel opeenvolgende bliksems. Vooral boven Lombok hangen vaak dreigende donderwolken. Op een keer zagen we vanop de boot, na het duiken, een windhoos over de zee razen. Echt fasinerend, zo'n kracht. En even later zagen we de bliksem inslaan op een bootje niet ver van ons. Geen idee hoe de bemanning het ervoer maar het bootje bleef dobberen.
Ander nieuws: een paar weken geleden voltooide in mijn advanced open water cursus. Ik volgde onder andere onderwaterfotografie en kan jullie binnenkort een blik gunnen van de wondere wereld onder water. Vooral zeeschildpadden zijn heel fotogeniek. Ik lag naast hen op de bodem van de zee terwijl ze op armlengte vol overgave het koraal opaten. En als je ze achterna zwemt kan je hen tijdens het snorkelen volgen naar het oppervlak waar ze lucht gaan happen voor ze weer in de diepte verdwijnen. Ondertussen heb ik ook al een haai en een paar babyhaaien gespot. Geen paniek, het zijn white tip en black tip haaien en die eten enkel planten. En babysharks meten een goeie meter of meer. Echt mooie beesten. Ondertussen heb ik een twintigtal duiken gemaakt en verdwijnt de stress van die toch wel vreemde situatie. Je zwemt in een vreemd landschap zonder herkenningspunten tussen vissen en koralen met meters water boven je hoofd terwijl het geluid van je adem je er nog meer bewust van maakt dat je afhankelijk bent van die fles op je rug en je buddy die naast je zwemt. Raar maar ook verschrikkelijk spannend. Voorlopig hou ik het bij fundives. Terwijl Olli een cursus Rescue volgt. Binnen een paar dagen heeft hij examens en elke duik kan er nu een 'gesimuleerd ongeval' gebeuren waarop Olli met de gepaste procedure moet reageren. Spannend !
Nu we hier al een tijdje zitten hebben we ook een boel vrienden gemaakt. Toeristen en locals. Iedereen is super vriendelijk en houdt van Belgen. Ik denk dat Ray, Lynn, Trudi en Guy daar voor iets tussen zitten want jullie hebben allemaal de groeten van Augusto en Yam. We hebben al een scheet afgelachen met hen. De meeste mensen hier zijn stevige fuifbeesten en daz ook niet moeilijk want je kan hier overal drugs krijgen. Je kan hier niet over straat lopen of mensen bieden je marijuana of straffer spul aan. Gili is duidelijk een eiland dat niet onder de islamitische wet valt.
Ook de dieren zijn hier super grappig. Bijna alle katten moeten het hier zonder staart stellen en koeien en katten loeien en miauwen hier twee octaven lager. Ook van de duiven krijgen we hier de slappe lach. Ze binden ze een fluitje om zodat ze een mieterig geluid maken als ze over vliegen.
Het valt niet te ontkennen maar alle mooie sprookjes komt een einde, dus ook aan deze reis. Nog 14 dagen te gaan. Deze nacht heb ik voor het eerst over de festivals gedroomd dus ook onbewust sijpelt de waarheid langzaam door. Het zal niet lang meer duren of we zijn terug in Belgie... We beloven een streepje zon mee te nemen !!

Gili Trawangan - dag 2

Deze morgen werden we om 4u30 uit ons bed gejankt door de moskee van verderop. Zeker 5 keer per dag hebben we het aan ons been ( ik ben in de loop van de dag de tel kwijtgeraakt). Tot nu toe kropen we om 7u uit de veren maar ik vrees dat we nog vroegere vogels zullen worden !
We voelen ons hier zo thuis (eindelijk een ECHT vakantiegevoel ) dat we waarschijnlijk langer dan 3 weken bleven. Het eerste idee was om vroeger terug te keren naar Thailand en daar de zon op te zoeken ( we hebben al veel regen gehad) maar het weer, het strand, de zee... is hier zo mooi dat we waarschijnlijk 6 weken blijven tot het einde van onze vakantie.
Omdat de ochtend vroeg en koel was ging Olli joggen. Waarschijnlijk had meneer moslimkwijlen hem enige frustraties bezorgd want hij liep het hele eiland rond ( ik huur wel eens een fiets om de eilandtoer te doen ;-p ). We liepen even door de wierwar van straatjes achter de hotels waar nu de bewoners van Gili Tr wonen en gingen info vragen bij de duikshop Big Bubble waar ze zich Ray en Lynn nog goed herinnerden. ( Ray en Lynn : ik moest jullie in hun naam bedanken voor jullie boekjes. Een deel van de boekjes is aan het schooltje, waar jullie een dag les gegeven hebben, geschonken. Iedereen was super blij). Verder regelden we een duik voor de volgende dag, gingen wat in het warme zand liggen, zwommen en snorkelden een beetje en kropen vroeg in bed !!

Gili Trawangan - dag 1

Twas super leuk om het personeel van de homestay opnieuw te zien en nog veel leuker om weer afscheid te nemen, wetend dat we elkaar terugzien. Er werd gezwaaid en gejoeld tot we van een eind van de kust af waren, klaar voor de overtocht van Bali naar Gili Trawangan, 1 van de drie eilanden die voor de noordkust van Lombok liggen. Lombok is dan wel Islamitisch, Gili is een soort vrijstaat waar de plaatselijke wetten boven de politie staat. In plaats van de gebruikelijke ferry, namen we een plaatselijke vissersbootje dat je het best kan vergelijken met een waterspin. De romp ligt die in het water ( de rand komt totaan mijn middel) en is gemaakt van een holle boomstam en wordt ondersteund door 2 zijspannen van bambobalken ( ik probeer es een mooie foto te maken van zo'n boot). In de boot stond een bodem zeewater met vissenbloed wat meteen bewees dat dit een echte vissersboot was. Onze kapitein had al een mooie vangst makreel binnengehaald en was dus super goed gezind. We voeren de baai uit met de moter en eens er wind was werden de zeilen gespannen, klaar om de golven te temmen. Eerst begrepen we niet goed waarom onze kapitein een helm aan deed maar de grote golven en de terugzwiepende mast maakten veel duidelijk. Na 2 uur varen kwamen we met de smaak van zout en vis op ons lippen aan in Gili Tr. Vanop zee zag de strand en het turquiose blauwe water er fantastisch uit. Anders dan Koh Lipe maar even mooi. We werden gedropt voor een guesthouse dat meteen ook onze beste keuze werd. We vonden een super chique bungalow voor 100.000 ruphia ( ipv 450.000 Rp of zelfs US 80), volledig uit bamboo gemaakt. Volledig ! De vloeren, de muren, het dak, de kasten, de stoelen, tafels... alles ! En als eerste huurders mochten we alles zelf inrichten. Wat een kerstcadeau !

Sanur

Dag 2 in Sanur : vandaag leerden we onze Australische buren kennen. Een vader freak met een zoon freak. Papaa werkt 'ergens in een building' in een backpakkersoord en vermeld in elke conversatie dat ie van drugs, catchende vrouwen in de modder, krokodillen en great whites ( sharks) houdt. En hij houder van het record 'biggest waterbom'. Met zijn 90 kg springt hij van de muur ( die rondom het zwembad staat) in het piepkleine zwembad en 'splashed' hij het water over dezelfde muur tot bij de buren. Zoon lief is surf freak en kan over niets anders praten.
Verder liet ik vandaag 'de meest afschuwelijke pasfoto ooit' maken. En dat lag niet aan meneer Balinees die met zijn ogen dicht en razensnel in photoshop van het ene scherm naar het andere sprong. En nu begrijp ik waarom alle ( ALLE) legitimatiefiches van taxichauffeurs zo lelijke pasfoto's hebben. Die kerel haalde elke ondenkbare truc boven waarvan je absoluut niet wil dat hij wordt toegepast op jouw zomerse pasfoto. Eerst moest ik poseren voor een bruin gevlekte achtergrond en had ik 1 minuten nodig om uit te leggen dat niet mijn hele lijf erop moest maar dat ik enkel pasfoto's wou. Daarna werd mijn hoofd uit de achtergrond geknipt waardoor mijn hersenpan gehalveerd werd. Ook mijn zomers tintje werd gecorrigeerd naar ziekelijk bleek. Daarna werden mijn contouren uitgegomd en kreeg ik 6 ipv 2 pasfoto's. Tja... ;-)
s'Avond reden we met de taxi terug naar Amed om er in de zelfde kamer te overnachten, klaar om de dag nadien de boot naar Lombok te nemen.

Taman Nasional Bali Barat

Een nationaal park is altijd de moeite om doorheen te wandelen, zeker als het park de hele westhoek van Bali beslaat. Alleen jammer dat het weer niet mee wou. In een uurtje reden we doorheen het park, met mooie zichten op Guning Kelatakan ( alweer een vulkanische berg), hier en daar een stukje dichte jungel en massa's apen. Maar we hadden geen zin in nog meer regen dus reden we door. Van de rijstvelden, de specerijen plantages en de bananen- en fruitboomgaarden onderweg zagen we niet veel. Weggedoken onder onze poncho's probeerden we onze rugzak en kleren zo droog mogelijk te houden. Na 3 uur rijden doorheen de striemende regen konden we wel een koffie gebruiken om onze handen aan op te warmen en een lunch met extra chilli en sambal warmde de rest wel op. Ook de weg Pujangan waterfalls lieten we voor wat hij was ( we zagen al genoeg water) en ook de Bunut Bolong ( een gigantische ficus boom in de vorm van een tunnel waardoor je heen kan rijden) lieten we links liggen want dat betekende een extra ommetoer van 10 km doorheen de regen.
Met een verdoofd gat en stijve spieren kwamen we diezelfde dag nog terug naar Sanur, waar we hetzelfde hotel namen en blij waren onze bagage terug te krijgen : een rugzak vol droge kleren, toiletgerief, nagelschaartjes, boeken en onze frezeby. Wat een luxe en hoe hard hadden we ze gemist !
Ongelooflijk maar waar, de volgende dag scheen de zon dus vonden we dat het tijd werd dat we het strand van Sanur eens gingen checken ( we hebben hier al zo lang gelogeerd maar hebben het strand nog nooit bezocht, althans overdag niet). Lekker bruinen, een beetje zwemmen, frezeby spelen, golfjes kijken... mmm daz pas vakantie !

Pemuteran

Na 8 dagen nattigheid ( regen en zeewater) reden we in 1 trok door naar het westen van Bali. Niet dat dat zo ver is ( want Bali is een scheet groot) maar op een scooterje in de plensende regen is zo'n afstand meer als genoeg. We stopten in Pemuteran, schrokken ons een bult van de hotelprijzen maar vonden toch een goed kamertje. Op het eerste gezicht toch ! De ramen konden nauwelijks dicht ( en sommige niet open) en het slot viel van de deur zodat het een beetje moeilijk was om de kamer veilig achter te laten maar met onze survival skills vonden we overal een oplossing voor. We aten in een stalletje langs de weg waar twee slungels nasi goreng brauwden, maar we amuzeerden ons en twas ongelooflijk lekker. De lekkerste nasi die ik op heel Bali at. De volgende dag boekten we een duik naar Palau Menjangan, een onbewoond eiland dat deel uitmaakt van het Bali Nationaal Park. De hotpot voor duikers in Bali. Het duikschooltje dat (als enigste in Permuteran) in handen was van Balinezen maakten een mooie prijs en ook onze instructeur viel super mee. We namen de boot langs de mangrove wouden naar het eiland en maakten er twee duiken. Een eerste waar vooral de grote koralen in het oog sprongen. En een tweede waar je dichter tegen de muur ( een drop off zoals dat heet ) moesten duiken om ten volle van de kleurrijke koraaltjes en tropische vissen te genieten. Nog een grappig detail. De duitse duikscholen aten onder de middag hun lunch uit tuperware boterhammendozen en dronken bier. Wij moesten het stellen met water en mie goreng uit een schoendoos ! Hilarisch.
We probeerden een dagje te genieten van de zon en gingen zonnebaden op het zwarte strand maar lang hielden we dat niet vol. Veel te heet ! Na 10 minuten droop het zweet van je af, dus zochten we verfrissing voor de kust waar een articifieel rif gebouwd was. De stalen constructies onder water werden onder stroom gezet waardoor het koraal blijkbaar sneller groeiden en mooie plekjes opleverde om te snorkelen. Ideaal als je dreigt weg te smelten op het strand !

Amed

Omdat de dag nog lang was na de duiken om nog iets anders te doen, maar te kort om verder door te rijden naar het noorden, besloten we terug te keren naar een dorp waar we doorheen gereden waren. Het leek er ons gezellig en dus goed om 1 nachtje door te brengen voor we doorreisden. We vonden er een gezellige homestay, uitgebaat door een Hollandse vijftiger, Elly, en haar Vernederlandste Engelse man. Super leuke mensen, mooie kamers met deuren van houtsnijwerk, elke ochtend verse lakens en handdoeken en super vriendelijk Balinees personeel. Uiteindelijk bleven we er 8 dagen. Het klikte goed met Ian, Elly's man, en deed er mijn Open Water cursus. Het vervolg, de Padi Advanced, maakte ik niet helemaal af. Jammer genoeg miste ik twee duiken omdat ik ziek was. tWas een super leuke ervaring. Ian is een ervaren duiker, streng maar rechtvaardig met een goeie dosis humor. Ik heb me dan ook kostelijk geamuzeerd en heb ook heel technisch leren duiken. Door de vele regen en het rivierwater dat in zee stroomde was de zichtbaarheid niet optimaal maar al die gekke onderwaterwezens waren zo nieuw voor mij dat me dat weinig kon schelen. Tis gek hoe je in het begin alles en toch niets ziet. Er is zoveel te zien dat je niet weet waar eerst te kijken ! Ik was soms zo geboeid op die ene zeeslak van een paar centimeter dat ik niet doorhad dat er een meter voor mij een enorme bumphead pirrot fish voor me uitzwom. Verder zag ik blue spotted rays, een gigantische alen tuin, hele grote bekerkoralen, waaierkoralen, een sea turtle (super grappig beest) ,... en een manta ray !! Hoe sierlijk hoe zo' n ufoachtige vis, met zijn vleugels ( of zo lijkt het toch) door het water vliegt. Wauw ! Ik kan nog een tijdje doorgaan met het opnoemen van alle vissen en koralen die je hier onder water vindt maar dit was voor mij alvast het mooiste.
Terwijl ik met mijn cursus bezig was, ging Olli duiken of snorkelen, met andere duikinstructeurs of samen met ons. Hij dook naar een Japans schip, drop offs, coral gardens... allemaal veel te mooi !