koh lipe en vele andere kohs

hey hier zijn we weer... We vonden het zelf jammer geen berichtjes te kunnen posten, maar internetten op koh lipe was verschrikkelijk duur. (4 euro voor 1 uur). We zijn een goeie 20 dagen blijven hangen op sunrise beach. Niet omwille van onze mooie bungalow of de ongerepte natuur, maar de sfeer, een lekker restaurantje op het strand met een super leuke eigenaars ( we werden hele goeie vrienden - Kong, Sara, Tom and Malay... you are wunderfull people ! Ze hebben beloofd naar onze blog te surfen). We ontmoeten er een zweeds koppel. Amanda en Gabriel: take care of each other and enjoy your krabi-wedding!). We lieten ons verleiden door het groenblauwe water, de nemovisjes, het koraal, de witte stranden... Het pirateneiland Adang waar we ons konden verfrissen onder de pirate falls na een zwetende tocht doorheen de jungle. We gingen tonijn en barakouda vissen met de plaatselijke vissers, snorkelen rond de vele eilanden, genieten van het zonnetje... kortom, relaxen.
We hebben niet gedoken, vanwege de prijs ( Indonesie is goedkoper), met de snorkel kon je evenveel zien en .... Olli zwom zijn schouder uit de kom!! Gelukkig was er een dokter aanwezig op het eiland en met een sterk ruikend kruidenzalfje en een paar dagen rust gaat het nu al veel beter. net op tijd hersteld om opnieuw een rugzak te dragen want vandaag zijn we terug op weg naar bangkok om er het vliegtuig naar Bali te nemen, tenminste als de bezetting van het vliegveld opgelost wordt... we zien wel. meer nieuws volgt !!

Bangkok - Koh Lipe

Sawadika,

Hier zijn we weer. We zijn ondertussen zo'n 2 weken vertrokken. Voor diegene die nu uit de lucht vallen... het spijt ons maar het is niet meer gelukt om nog langs te komen en een haastig telefoontje kon er ook niet meer bij (of is eerder gezegd niet onze stijl) . We maken het goed me deze blog, een paar foto's op flickr en een speciaal persoonlijk mailtje !

Ons werk in bankok zit er ondertussen op. 10 dagen lang hebben we ons te pletter geshopt. Ondertussen kennen we Pratunam, het groothandelscentrum voor textiel, op ons duimpje en ook China Town en Djeedjee weekend market hebben we volledig afgedweild, op zoek naar die ene print, dat ene gadget die wel eens een hit zou kunnen zijn. Onvoostelbaar hoeveel rommel we bij elkaar gezien hebben. Bergen plastiek! Schoppingscentra vol met 1 en hetzelfde item. Soms is het aanbod zo gigantisch dat je zin om te consumeren over gaat.

Sinds 3 dagen zitten we op Koh Lipe, een eilandje dicht bij de grens van Malysie. De Lonely Planet had het over jaw dropping views en zat er ook niet ver naast met deze beschrijving van dit kleine eiland dat deels onder governementeel toezicht staat en deels is opgekocht door grote projectontwikkelaars. We vallen hier van de ene verbazing in de andere. Van het ongerepte aards paradijs schiet weinig over. De locale bevolking, afstammelingen van ooit beruchte zeerovers, heeft plaats moeten maken voor bungalows en een wandeling door het laatste stukje bos leidt je van de ene generator naar de volgende bouwwerf. Bepaalde delen van het strand ruiken naar diesel en tussen de honderden longtail boten ( we schatten voor iedere bewoner 1) drijven plastiek en olie. Toch hebben we een bungalow gevonden op het laatste stukje mooi strand! Superhelder water, blauwgroene golfjes en perfect witte stranden afgezoomd met palmbomen. Stel je het mooist mogelijke strand voor en dan nog is het hier mooier !
We zijn ondertussen al 2 dagen op rij gaan snorkelen. Het mooiste stukje koraal hebben we nog niet gezien, wegens te grote stromingen in zee, maar wat we nu al te zien kregen is een leuk voorproefje. Nu even wachten tot ons rood verbrand velletje het weer toelaat in de tropische zon te lopen en we liggen weer rond te dobberen in zee.
We hebben nog geen idee hoelang we hier willen blijven. We willen zeker de omliggende eilanden verkennen met een zeekayak. Misschien gaan we wel voor een paar dagen gaan kamperen met de tent, een kookstel en wat rijst?? Je kan hier ook een longtail huren en met een visser andere koraalriffen verkennen of op barakuda vissen. En niet ver van het strand ligt een eiland waar je vaak black-tip haaien kan spotten... dus we blijven hier nog even hangen !! Alvast tot later...

Gokarna

Tja... twordt een beetje saai he :-) Een stralende zon, eb en vloed, grote en kleine golven, van nieuwe naar volle maan, schelpjes en zandkastelen. De koeien, de buffels, de honden, de kingfishers, de papegaaien, de apen en de verkopers op het strand ... zijn allemaal onze maatjes geworden. Het restaurant, de geur van bloeiende jasmijn en het ruisen van de zee zijn onze vertrouwelingen geworden. Elke dag een nieuwe zonsopgang en - ondergang. We amuzeren ons te pletter met onze buren ( een spaans koppel ) en met elkaar.
Maar ons vertrek nadert. Nog 3 dagen strand en daarna reizen we naar bangalore waar we voor 2 nachten logeren bij de Japanse Yonghee en om er het vliegtuig te nemen richting belgie. Langzaam maar zeker sluipt 'die andere wereld' in ons hoofd naar binnen. Een nieuw seizoen, een nieuw begin... En binnen 3 maanden ( hopelijk) een nieuwe reis !?? Whoehahaha ;-))

Van Munnar naar Kasargot

Munnar verlaten was een moeilijke beslissing. We verlieten de krapperige koele berglucht die ons hoofd en lijf gezond deed voelen voor de stoffige en hete lucht op perrons, treins en bussen. Alsof je ademt met een plastik zak over je hoofd. Maar de bestemming was het waard ! Evensals de 6 uur durende stop in Kochin waar we de trein namen naar Kasargot. 6 uur wachten in overhitte internetcafe's waar een electriciteitspanne de laatste druppel vocht uit mijn lijf perstte. Om nadien de rest van de tijd te slijten in hotels ( indische restaurants ) tijdens het slurpen van theetjes en cola's. Gelukkig konden we ook deze keer in de hoogste bedjes van de sleeper slapen en kwamen we fris en monter aan in Kasargot. Dat we in een moslingebeid aankwamen was nauwelijks te ontkennen. Vlees bij de vleet. Gesluierde vrouwen en op iedere straathoek een moskee. Olli had hier al es een maand verbleven in een huurhuisje middenin een cocosplantage en een paar meter van een verlaten strand, een prachtig blauwe zee en twee lagoons langs elke kant van het strand. Wat wil je nog meer !??
Dag 1 was de zaligheid zelve. Een mooie wandeling op het strand, een frisse duik, een hartverwarmende babbel met de lokale mensen die in het cocosbos wonen ( mijn eerste echte contact met indische vrouwen ! ), shoppen in het dorpje ( een paar winkels, restaurants en EEN MOSKEE langs de weg ) en Olli die omhelsd werd door een paar oude vrienden... Niets dan positiefs. We vonden er zelfs een waterkoker zodat we onze eigen thee en koffie konden maken bij vers fruit en boterhammen met Nutella. Een ontbijt zoals ik het zelfs in belgie niet heb !
Dag 2 verdween de lach van mijn gezicht. Dit is niet de plek voor een strandvakantie, een rustig einde van de reis, met een boek in het warme zand en af en toe een duik. Dagelijks lopen hier Indische toeristen op het strand op zoek naar vlees. Seks en bloot is hier zowiezo een taboe en zeker voor moslims. Dag 2 werd mijn gezicht een grimas omdat ik me zelfs niet meer veilig voelde voor ons huisje. Na schooltijd liep het strand vol " geinteresseerden". Om maar te zwijgen van de zatte volwassenen die ons volgden tot aan onze deurdrempel. Voor we besloten dat alle Indiers perverse viespeuken zijn pakten we onze zakken naar betere oorden... een vertrouwd plekje... Gokarna !!

Mannur

Terwijl de lucht in Kumily zwaar en zoet in je neus hangt door de vele kruidenplantages, zo ruikt alles in Mannur naar thee. Mannur is swerelds hoogst gelegen plek waar the geteeld wordt. Over de bergflanken, in de valleien, tot aan de boomgrens ... alles ziet hier frisgroen. Het lijkt net of er eindeloze kuddes schapen over de bergtoppen grazen. Een ook de berglucht voelt hier fris en gezond. Overdag is het lekker warm in het zonnetje. s' Avonds kruipen we dicht tegen elkaar aan onder het winterdeken.
We trokken er 2 dagen op uit met de moto om alle valleien, bergkammen en bergriviertjes te ontdekken. Heel mooi. En ook deze keer maakten we zonder gids een mooie trekking tussen de theevelden, over bergkammen en langs verkwikkende watervallen. Dit is echt een stukje hemel op aarde !

Kumily

Na een deugdoend slaapje in Allapphuza trokken we meer landinwaarts naar het Periyar wildlife sanctuary, het populairste nationale park van Zuid-India. Volgens de Lonley Planet kon je er bizons, wilde beren, olifanten en tijgers spotten. Allen daarheen ! Maar tegenwoordig heb je poen nodig om wilde dieren te zien. Je betaald 300 rs per persoon voor een toegangsticket in het park, 500 rs voor een wandelingetje met een gids, 300 rs/pers voor een bootritje en 3000 tot 10000 rs voor wie een nachtje wil logeren in het park. We namen daarom zelf de benen en maakten ( zonder gids ) een paar wandelingen in de omliggende bossen, langs kruidenplantages en kleine dorpjes. Ook mooi en volledig gratis !
Dag 2 waagden we ons toch in het park en vanop de boot zagen we een troep olifanten, een kudde bizons, herten, wilde zwijnen, apen en ... een tijger !! Het bewijs daarvan sturen we wel per mail !
Dag 3 zaten we alweer op de bus richting Mannur.

Varkala, Kollam en Allapphuza

Varkala was goed voor 7 dagen zon, zee en strand. Met tussenin de gezelligheid van Kerst en nieuwjaar. Ondanks de feestdagen vonden we een mooi en betaalbaar hotel tussen de cocosbomen. Weg van de drukte van het strand en de hogergelegen klif vol shops en gezellige restaurants. We lieten ons meerdere keren verleiden door het vismenu en aten king fish, red snaper en tigerprawn. Heerlijk vers ! Iets verder van de drukte vonden we een ander kleiner strand, rustiger maar ook hier was het niet mogelijk om te zwemmen door de hoge golven en gevaarlijke stromingen. Wat dan weer leuk was om ons uit te leven met een bodyboard. Met de moto kamden we de buurt uit en lieten ons verdwalen in de backwaters van Kerala, inlandse zoute meren en een netwerk van kanaaltjes, omzoomd met palmbomen en idylische vissersdorpjes. We boekten een villagertour en dreven met een kano in kleine kanaaltjes langs vredige dorpjes waar ze touw maakten van cocosnoten, rivierzand wonnen, mossels en lotussen kweekten... Alleen jammer dat ons fototoestel het liet afweten. We bouwden ons eigen oudejaarsfeestje op 30 december op een houseboat in de backwaters. Een oversized kanoboot met een slaapkamer, een badkamer, een keuken en op het dek een paar luie ligstoelen. Een soort drijvend prive hotel met een kapitein, een Keralaanse kok en een ober. Stek je voor ... je ligt met je voetjes op de bank voor je en je krijgt de meest lekkere dingen opgediend, terwijl je het mooiste stukje van Kerala voorgeschoteld krijgt. Helaas geen foto's dus we hadden alle tijd om te genieten !
s' Avonds gooiden we het anker uit in het Ashtamudi meer. Goed voor een romantisch dinnertje, vuurwerk ( van een trouwfeest op de oevers van het meer ) en inslapen op het wiegen van de golven. ZALIG !!
De volgende ochtend stapten we van de houseboat op de ferry en dreven nog eens 8u op de backwaters om van Kollam naar Allapphuza te gaan. Super relaxerend. En als kers op de taart logeerden we in een homestay bij super lieve mensen die ons uitnodigden voor een oudejaarsdinner. Proost !!