Na een bezoek aan een informatiepunt rond trekkingen en de nodige aankopen ( Hoezo... pillen om je drinkwater te zuiveren ? En hoogteziekte is echt dodelijk ? ) nemen we de bus naar het beginpunt van onze trekking : Besi Sahar. De beloofde microbus in het reisbureau lijkt helemaal niet op de veelbelovende foto's en blijkt een oude roestige lokale bus te zijn waar soms veel te veel volk op zit. De bedelende kinderen in het busstation zijn verdomd hardnekkig en kampen zich minuten lang vast aan mijn been. Het is moeilijk niet te plooien voor hun medelijwekkende blikken en klaagzangen.
Volgens de Lonely Planet zou er een weg aangelegd zijn tot halfweg Besi Sahar maar daar is weinig van te merken. De weg is hobbelig, stoffig en bochtig en we komen slechts moeizaam vooruit. We arriveren net voor het donker en nemen een kamer recht tegenover de plek waar de bus tot stilstand komt. We willen een bed ! We zijn moe en willen morgenvroeg fris zijn om onze trekking te starten : een tocht van gemiddeld 16 tot 20 dagen, rond een bergketen, de Annapurna's. De top van de hoogste berg, de Annapurna I, is 8091m hoog en is een van de hoogste passen ( 5416m ) waar je overheen kan zonder te klimmen. Het kan warm zijn. Het kan bitterkoud zijn. Het kan regenen, sneeuwen, hard waaien en -25° worden. Dat beloofd !
zaterdag 18 december 2010
Katmandu : dag 2
Het is tijd om wat cultuur op te snuiven, iets wat we beter doen zonder Phil :-) We bezoeken Durbar Square ( een oud stadsdeel vol tempels en oude gebouwen) en raken niet uitgekeken op de marktventers, de theestalletjes, de bedelaars, de opdringerige gidsen, pelgrims en opzichtig geschminkte saddu's vanop de hoogste treden van een van de trapvorminge tempels. We bezoeken het huis van de Koemari, een jong meisje dat tussen haar 3 en 11 jaar wordt uitverkozen als de koninklijke levende godin op aarde. Na een strenge selectieprocedure wordt het meisje samen met haar familie afgezonderd in dit huis waar ze slechts 1 maal per dag, op een voorgeschreven uur aan het raam mag verschijnen. Na haar eerste menstruatie verleist ze haar godelijke status en keert ze terug naar het stervelijke leven. Velen sterven een ongelukkige en eenzame dood aangezien trouwen met een Koemari ongeluk brengt.
We wandelen door Freak Street waar nog weinig sporen zijn van de hippies die ooit in deze straten en stegen woonden als een soort chinatown tussen de Nepalesen. S'Avonds worden we overgeleverd aan Phil die ons meetroont in het nachtleven van Katmandu. Een ander Katmandu dat er ook mag wezen.
We wandelen door Freak Street waar nog weinig sporen zijn van de hippies die ooit in deze straten en stegen woonden als een soort chinatown tussen de Nepalesen. S'Avonds worden we overgeleverd aan Phil die ons meetroont in het nachtleven van Katmandu. Een ander Katmandu dat er ook mag wezen.
Katmandu : dag 1
Katmandu ziet er helemaal anders uit in het daglicht. Het lijkt helemaal niet op een hoofdstad zoals wij die kennen. Het lijkt eerder een gigantisch dorp. De bochtige straatjes en smalle steegjes vol stof zijn net niet breed genoeg om 2 auto's naast elkaar door te laten en worden bijna opgeslokt door kraampjes, overvolle winkeltjes met souveniers en trekkingsmateriaal, en rood en geel versierde tempeltjes. Overal rijden matchbox taxis toeterend tussen de horden mensen, honden, brommers en wolken uitlaatgassen. Een uurtje slenteren door Thamel levert je een pijnlijke keel en hoofdpijn op. We verhuizen van hotel, eentje met goedkopere kamers en een mooi dakterras vol bloemen. Vroeger zou je van hieruit Mount Everest moeten kunnen zien. Tegenwoordig is er echter te veel smog. We zullen moeten wachten tot de trekking om van de bergen te genieten.
Rondleiding in Katmandu
We zijn nog maar een paar uur in Nepal en we ontmoeten Phil, onze vaste buur op Dour festival. Een geflipte Franse kramer met magic mushroom drankjes om uren te kunnen doorgaan en grappig klinkend Engels. Hij neemt ons op sleeptouw en neemt ons mee naar de leukste en lekkerste restaurants, leert ons de Do's and Don'ts en introduceert ons in zijn vriendenkring: jonge en oude Franse rakkers, Nepalese mafketels, plaatselijke maffia en lokale rocksterren. Welkom in Katmandu ! We spelen tot een gat in de nacht jeu de boules, drinken Pastis en roken charas. Het leven is hier mooi !
Rondleiding in Katmandu
We zijn nog maar een paar uur in Nepal en we ontmoeten Phil, onze vaste buur op Dour festival. Een geflipte Franse kramer met magic mushroom drankjes om uren te kunnen doorgaan en grappig klinkend Engels. Hij neemt ons op sleeptouw en neemt ons mee naar de leukste en lekkerste restaurants, leert ons de Do's and Don'ts en introduceert ons in zijn vriendenkring: jonge en oude Franse rakkers, Nepalese mafketels, plaatselijke maffia en lokale rocksterren. Welkom in Katmandu ! We spelen tot een gat in de nacht jeu de boules, drinken Pastis en roken charas. Het leven is hier mooi !
Hier zijn we weer !
Ik heb jullie nu wel lang genoeg op jullie honger laten zitten hé... :-) We zijn over de helft van onze reis en ik heb nog steeds geen resiverhalen gepost !!!!Niet dat het de bedoeling was dat jullie ongeruste mailtjes zouden sturen ( zo leer je wie je vrienden/lezers zijn ;-p ) of nagelbijtend voor de pc zouden zitten. The thing is : om gewicht te sparen hebben we met spijt in het hart besloten om onze laptop achter te laten in Bangkok. Maar niet getreurd.... We zijn ondertussen terug van ons Nepalese reis, wisselden van winter- naar zomerbaggage en zitten nu, met de laptop, op het strand van Lipe. Nepal ligt ondertussen een week ver in ons geheugen.... Een heel ander verhaal. Hoe alles begon ???....
Bangkok – Katmandu
We keren terug in de tijd, naar oktober.... We hebben ondertussen 2 weken Bangkokshopping achter de rug en zijn blij andere oorden te kunnen bezoeken : Nepal ! En hoe kan het ook anders : de goedkoopste vlucht die we konden vinden richting nieuw avontuur, een Bangladese kut vliegmaatschappij heeft 2 uur vertraging. TV kijken in de terminal van de luchthaven van Bangkok is nog wel ok, maar het is afwachten of onze aansluitende vlucht vanuit Dhaka naar Katmandu zal willen wachten. Vier uur later dan gepland en na een nachtelijke wandeling over de startbaan van Dhaka stappen we opnieuw op in het zelfde vliegtuig. Gelukkig voor ons werd ook deze vlucht uitgesteld en kijken de overige 245 passagiers niet te kwaad, zich onbewust van het feit dat wij de reden zijn voor deze vertraging.
Het is na middernacht, plaatselijke tijd, als we landen in de ouderwetse luchthaven van Katmandu en we zijn verbaasd als onze baggage heelhuids van de band rolt te midden van de chaos. Buiten aan de taxistand vinden we een chauffeur die niet teveel naar de drank ruikt en een redelijke prijs vraagt om ons naar DE toeristenbuurt van de hoofdstad te brengen : Thamel. Na een dolle rit door het centrum en het kalmeren van onze dol geworden medepassagier vinden we een veel te duur maar proper hotel met een vriendelijke concierge. “Hebben jullie honger? Nee ? Daz dan heel goed, want het restaurant is toch dicht !”. “En in welke munteenheid zouden jullie graag willen betalen ? Tja, daz jammer, ik aanvaard enkel roepia !”
Bangkok – Katmandu
We keren terug in de tijd, naar oktober.... We hebben ondertussen 2 weken Bangkokshopping achter de rug en zijn blij andere oorden te kunnen bezoeken : Nepal ! En hoe kan het ook anders : de goedkoopste vlucht die we konden vinden richting nieuw avontuur, een Bangladese kut vliegmaatschappij heeft 2 uur vertraging. TV kijken in de terminal van de luchthaven van Bangkok is nog wel ok, maar het is afwachten of onze aansluitende vlucht vanuit Dhaka naar Katmandu zal willen wachten. Vier uur later dan gepland en na een nachtelijke wandeling over de startbaan van Dhaka stappen we opnieuw op in het zelfde vliegtuig. Gelukkig voor ons werd ook deze vlucht uitgesteld en kijken de overige 245 passagiers niet te kwaad, zich onbewust van het feit dat wij de reden zijn voor deze vertraging.
Het is na middernacht, plaatselijke tijd, als we landen in de ouderwetse luchthaven van Katmandu en we zijn verbaasd als onze baggage heelhuids van de band rolt te midden van de chaos. Buiten aan de taxistand vinden we een chauffeur die niet teveel naar de drank ruikt en een redelijke prijs vraagt om ons naar DE toeristenbuurt van de hoofdstad te brengen : Thamel. Na een dolle rit door het centrum en het kalmeren van onze dol geworden medepassagier vinden we een veel te duur maar proper hotel met een vriendelijke concierge. “Hebben jullie honger? Nee ? Daz dan heel goed, want het restaurant is toch dicht !”. “En in welke munteenheid zouden jullie graag willen betalen ? Tja, daz jammer, ik aanvaard enkel roepia !”
dinsdag 26 oktober 2010
Shop till you drop - Bangkok
We zitten nog steeds in Bangkok. Inkopen doen voor de zaak. Tja, en wat voor spannnends doen we dan ? Veel valt er niet over te vertellen. In grote lijnen ? Miniwolkenkrabbers vol rommel bezoeken; discussiëren over prijzen; nieuwe items zoeken in de vele shoppingscentra en markten ( op elk uur van de dag kan je hier shoppen ) en kilometers vreten per taxi, de boot of ( en vooral ) te voet.
Onze smaaktpapillen wennen ondertussen aan spicy food, flets bier en rijst als ontbijt. En ook onze woordenschat Thais wordt weer opgefrist.
Momenteel is het low season dus de temperaturen zijn dragelijk. Af en toe schijnt de zon en het nieuws vertelt geregeld over overstromingen door de hevige regenval. Wat ons betreft : dit is ideaal shopping weer en iedere airco is een aangename afwisseling.
Ondertussen hebben we de inkopen voor King Cobra afgerond en hebben we wat vrije tijd om... opnieuw te shoppen !!! Deze keer voor onszelf : wat leuke spullen voor in huis en dingen die we thuis vergeten zijn. Kamelenvet heb ik ondertussen nog niet gevonden :-)
We doen ons af en toe te goed aan Thaise massages. In ons favouriete massagesalon staan we ondertussen bekend als Mister Plastic ( omwille van Olli's zwakke of gescheurde schouderligamenten ) en Miss Stone ( omwille van mijn stijve rugspieren en vele stressknobbels ).
Overmorgen nemen we het vliegtuig naar Katmandu via Bangladesh. Omdat het hoogseizoen is in Nepal zou een hotel vinden moeilijker kunnen zijn dan we denken. Oktober is de ideale maand om trekkingen te doen dus hebben agencies en tour operatoren alle hotels volgestouwd met avonturiers en ambitieuze expeditieleden. Dit wordt fun ! :-)
Na een paar dagen Katmandu zouden we per jeep of per bus doorreizen naar Besisahar om rond de Anapurna ( 8091m ) te trekken. Hoe en wat zien we ter plekke wel. Omdat trekken met een laptop op je rug nogal onhandig is en we slechts een minimuum aan baggage willen meenemen zullen we een tijdje niet online zijn. Geen paniek dus als je een tijdje niets van ons hoort... Wat wel in onze rugzak past ? Een trekkingsbroek, thermisch ondergoed, een fleecetrui, 3 paar kousen en 3 onderbroeken, een goeie waterdichte jas en een slaapzak. Verder een minimuum aan toiletgerief, een zakmes, wat medicijnen, een telefoon en goeie schoenen. Meer willen we niet dragen ! :-) Vele groetjes voor iedereen en tot later !
Onze smaaktpapillen wennen ondertussen aan spicy food, flets bier en rijst als ontbijt. En ook onze woordenschat Thais wordt weer opgefrist.
Momenteel is het low season dus de temperaturen zijn dragelijk. Af en toe schijnt de zon en het nieuws vertelt geregeld over overstromingen door de hevige regenval. Wat ons betreft : dit is ideaal shopping weer en iedere airco is een aangename afwisseling.
Ondertussen hebben we de inkopen voor King Cobra afgerond en hebben we wat vrije tijd om... opnieuw te shoppen !!! Deze keer voor onszelf : wat leuke spullen voor in huis en dingen die we thuis vergeten zijn. Kamelenvet heb ik ondertussen nog niet gevonden :-)
We doen ons af en toe te goed aan Thaise massages. In ons favouriete massagesalon staan we ondertussen bekend als Mister Plastic ( omwille van Olli's zwakke of gescheurde schouderligamenten ) en Miss Stone ( omwille van mijn stijve rugspieren en vele stressknobbels ).
Overmorgen nemen we het vliegtuig naar Katmandu via Bangladesh. Omdat het hoogseizoen is in Nepal zou een hotel vinden moeilijker kunnen zijn dan we denken. Oktober is de ideale maand om trekkingen te doen dus hebben agencies en tour operatoren alle hotels volgestouwd met avonturiers en ambitieuze expeditieleden. Dit wordt fun ! :-)
Na een paar dagen Katmandu zouden we per jeep of per bus doorreizen naar Besisahar om rond de Anapurna ( 8091m ) te trekken. Hoe en wat zien we ter plekke wel. Omdat trekken met een laptop op je rug nogal onhandig is en we slechts een minimuum aan baggage willen meenemen zullen we een tijdje niet online zijn. Geen paniek dus als je een tijdje niets van ons hoort... Wat wel in onze rugzak past ? Een trekkingsbroek, thermisch ondergoed, een fleecetrui, 3 paar kousen en 3 onderbroeken, een goeie waterdichte jas en een slaapzak. Verder een minimuum aan toiletgerief, een zakmes, wat medicijnen, een telefoon en goeie schoenen. Meer willen we niet dragen ! :-) Vele groetjes voor iedereen en tot later !
donderdag 4 februari 2010
Koh Kradan
Hoewel dit eiland een nationaal park is, zijn hier een tiental resorts te vinden. Prijzen zijn duur maar het koraal, het mooie strand en de prachtige kleur van het water zijn fantastisch dus moeten we op zijn minst toch een paar dagen blijven. We huren nog eens een kajak, varen rond het eiland en bewonderen het koraal dat metersdiep en glashelder onder ons door schuift. We kajakken scholen vis achterna, varen tussen gigantische rotsen en lopen op maagdelijk wit strand dat alleen via de zee te bereiken is. Op het hele strand vind je geen enkele (voet)afdruk in het zand en dus wanen we ons even op een onbewoond eiland.
Omdat het bijna volle maan is zijn de getijden sterk, wat snorkelen soms tricky maakt maar vooral veel spektakel oplevert. Bij eb trekt het water volledig weg en ligt de hele atol droog. Het lijkt we alsof je over land en zee terug naar Koh Mook kan wandelen.
We komen ook Belgen tegen die (toevallig of niet) vrienden van vrienden zijn. Bij deze heeft iedereen de groeten van Ward en Cindy uit Lokeren. De wereld is een dorp. En Lokeren ook ! :-)
Omdat het bijna volle maan is zijn de getijden sterk, wat snorkelen soms tricky maakt maar vooral veel spektakel oplevert. Bij eb trekt het water volledig weg en ligt de hele atol droog. Het lijkt we alsof je over land en zee terug naar Koh Mook kan wandelen.
We komen ook Belgen tegen die (toevallig of niet) vrienden van vrienden zijn. Bij deze heeft iedereen de groeten van Ward en Cindy uit Lokeren. De wereld is een dorp. En Lokeren ook ! :-)
Koh Mook
Dit eiland krijgt de perfecte introductie. Halverwege de oversteek van Koh Ngai naar Koh Mook meldt de bootbegeleider dat we een tussenstop maken in de Emerald Cave ( we zitten blijkbaar op een snorkelboot) en als we zin hebben mogen we gratis mee in de grot. Super toch ! Met 30 man dobberen we voor de ingang van de grot : Chinese, Japanse en Thaise toeristen spartelend MET zwemvest; Thaise begeleiders in onderbroek of half vergaan duikpak, zich vast klampend aan borden isomo of reddingsboeien; waarachter nog eens 3 à 4 paniekerige toeristen hangen, wild om zich heen slaand alsof er haaien en piranha's in het water zitten. Grappig als je weet dat deze Thai, net als zovelen, niet kunnen zwemmen en de boei niet alleen gebruiken om de toeristen door de grot te slepen, maar vooral om zelf niet te verzuipen. Chaos alom ! We kunnen het niet laten om het woord “shark” te laten vallen, dat als een echo door de menigte gaat. Hilarisch ! Maar de Thai hebben hier geen tijd voor. Straks komt de volgende boot bezoekers. Dus zwemmen we door een opening in een torenhoge verticale wand en onder een rots door, in super mooi blauwgroen water. Eens in de grot wordt het elke centimeter donkerder en donkerder. Het schaarse licht dat door het water in de grot schijnt maakt de kleur van het water en de vele vissen erin adembenemend. We zwemmen in colonne de grot in, terwijl we spartelende voeten en armen van voor- en achterliggers proberen ontwijken. Tot er na een paar bochten weer licht door de tunnel schijnt en uitmondt in een prachtige lagune : een gigantische koker met loodrechte rotswanden. Alsof je op de bodem van een holle krater staat met bovenaan het zicht op een perfecte cirkel blauwe lucht en het regenwoud dat over de randen naar beneden groeit. We zwemmen een beetje rond in het water van de lagune, voelen het witte zachte zand van het sikkelvormige strand en lopen tussen de bomen van de mini jungle dat erachter ligt. Een perfect romantische microkosmos... indien hier geen 50 andere toeristen voor elkaars lens in de weg zouden lopen.
Koh Mook is een gezapig eiland met 2 toeristenstranden, basic tenten, bungalows en overdreven luxe resorts. Een groot deel van het eiland is ontoegankelijk met haar steile kliffen en limestone bergen begroeid met dichte jungle. De lager liggende heuvels brengen je via een pad door de rubberplantages van het ene naar het andere strand ( aan de andere kant van het eiland), en doorheen een bizar moslimdorp op stelten boven een moeras. Hier en daar vind je nog mangrove. Gelukkig zijn hier naast de dure fancy restaurants ook lokale eethuisjes waar je tegen een eerlijke prijs lekker Thais en spicy kan eten.
Onze eerste bungalow is een echte beestenboel. Smiddags bewoont een familie apen de boom naast onze hut en vallen de resten van vruchten en kokosnoten uit de lucht, terwijl de vleermuizen onder het dak zich nog een keertje draaien na een nachtje stappen. En snachts houden de muizen een feestje achter de muren en het plafond. Ach, als je op een eiland wil slapen dat deel is van een Nationaal Park dan hoort dit er gewoon bij. Verder ontmoeten we varanen, kikkers en een slang in de tuin voor onze hut.
We huren een kajak en varen rond de steile kliffen van het eiland. We ontdekken een kleine baai met een leuk strand, bezoeken de Viking Cave EN de Emerald Cave voor een tweede keer. We moeten wachten tot het eb wordt om met de kajak door de grot te kunnen manoeuvreren en zijn bovendien een zaklamp vergeten. Lekker spannend in het donker maar wel de moeite : deze keer hebben we de lagune voor onszelf en voelen we ons als de piraten die deze grot ontdekten om hier hun schatten te verstoppen.
We charteren ook een longtail van een visser uit het dorp om te snorkelen. Het is de kleinste longtail die we ooit hebben gezien en zijn motor lijkt op een verroeste grasmachine. De bootman spreekt geen woord Engels maar hij grijnst breed en met wat gebaren en wederzijds respect verloopt alles prima. We stippelen zelf een trip uit en varen naar Koh Ha, Koh Chuak en Koh Kradan. Het snorkelen is super en we zien zowat alles wat we zouden zien bij het duiken. Bovendien is Koh Kradan een nationaal park. Zowel de onder- als de bovenwater fauna en flora worden beschermd wat te zien is in grote scholen reuzevis ( gigantische pufferfish !!) en een enorme variëteit aan koraal. We zijn volledig onder de indruk en beslissen om later terug te keren.
We proberen een duik te versieren maar er zijn niet genoeg kandidaten dus schuilen we overdag in de schaduw van de bomen op het strand, zoeken verkoeling in de zee en doen wat Pilates oefeningen om onze buikspieren scherp te houden. En we sluiten de dag af met een zonsondergang en een lekkere curry in ons favoriete famillierestaurant.
Koh Mook is een gezapig eiland met 2 toeristenstranden, basic tenten, bungalows en overdreven luxe resorts. Een groot deel van het eiland is ontoegankelijk met haar steile kliffen en limestone bergen begroeid met dichte jungle. De lager liggende heuvels brengen je via een pad door de rubberplantages van het ene naar het andere strand ( aan de andere kant van het eiland), en doorheen een bizar moslimdorp op stelten boven een moeras. Hier en daar vind je nog mangrove. Gelukkig zijn hier naast de dure fancy restaurants ook lokale eethuisjes waar je tegen een eerlijke prijs lekker Thais en spicy kan eten.
Onze eerste bungalow is een echte beestenboel. Smiddags bewoont een familie apen de boom naast onze hut en vallen de resten van vruchten en kokosnoten uit de lucht, terwijl de vleermuizen onder het dak zich nog een keertje draaien na een nachtje stappen. En snachts houden de muizen een feestje achter de muren en het plafond. Ach, als je op een eiland wil slapen dat deel is van een Nationaal Park dan hoort dit er gewoon bij. Verder ontmoeten we varanen, kikkers en een slang in de tuin voor onze hut.
We huren een kajak en varen rond de steile kliffen van het eiland. We ontdekken een kleine baai met een leuk strand, bezoeken de Viking Cave EN de Emerald Cave voor een tweede keer. We moeten wachten tot het eb wordt om met de kajak door de grot te kunnen manoeuvreren en zijn bovendien een zaklamp vergeten. Lekker spannend in het donker maar wel de moeite : deze keer hebben we de lagune voor onszelf en voelen we ons als de piraten die deze grot ontdekten om hier hun schatten te verstoppen.
We charteren ook een longtail van een visser uit het dorp om te snorkelen. Het is de kleinste longtail die we ooit hebben gezien en zijn motor lijkt op een verroeste grasmachine. De bootman spreekt geen woord Engels maar hij grijnst breed en met wat gebaren en wederzijds respect verloopt alles prima. We stippelen zelf een trip uit en varen naar Koh Ha, Koh Chuak en Koh Kradan. Het snorkelen is super en we zien zowat alles wat we zouden zien bij het duiken. Bovendien is Koh Kradan een nationaal park. Zowel de onder- als de bovenwater fauna en flora worden beschermd wat te zien is in grote scholen reuzevis ( gigantische pufferfish !!) en een enorme variëteit aan koraal. We zijn volledig onder de indruk en beslissen om later terug te keren.
We proberen een duik te versieren maar er zijn niet genoeg kandidaten dus schuilen we overdag in de schaduw van de bomen op het strand, zoeken verkoeling in de zee en doen wat Pilates oefeningen om onze buikspieren scherp te houden. En we sluiten de dag af met een zonsondergang en een lekkere curry in ons favoriete famillierestaurant.
Abonneren op:
Posts (Atom)
