Omdat Bali zo klein is, is een brommer de makkelijkste manier om rond te reizen dus maakten we een plan om rond Bali te reizen op de moto. We lieten het overgrote deel van ons bagage achter in Sanur en reizen nu al een paar dagen met de brommer langs de kusten van Bali. Op het zwarte strand van Maceti beach vonden we een groep locals die steentjes raapten. Ben je op zoek naar perfect ronde keitjes voor je oprit, huur dan een paar van top tot teen geklede Balinezen ( liefst nog in fleecetrui) en zij zoeken de mooiste keitjes uit. Op Lebih beach bezochten we het imposante Pura Segara, 1 van de negen strandtempels rond de kust van Bali die als een cirkel Bali beschermen tegen kwade geesten. Whooo! Ze zijn hier nogal (bij)gelovig). De hele tempel is gebouwd uit zwarte lavasteen en versierd met stenen leeuwen, mytische vogels, draken en stoffen met gouddraad. De meeste beelden hebben ook een kleedje aan en zijn gewikkeld in rituele stof, die ons verdacht veel deed lijken op een geblokt tafelkleed. Tegen de middag bereikten we Klungkung of Semarapura waar we de eerste Balineese stortbui over ons heen kregen ( er zijn er nog veel gevolgd en er zullen er nog veel volgen ! ) en Taman Kertha Gosa bezochten : een 18de eeuwse tempel in de vorm van een mandala. Enkel de gateway en de hall of justice blijven nog over, waar we op het plafond konden genieten van verschillende rijen met schilderijen die oa vijf verhalen uitbeelden over de wondere verhalen van Tantri die elke nacht opnieuw een draad spint. Een geluk dat we er nog zijn want we werden er bijna doodgebliksemd.
Gewapend met poncho' s reden we verder om bijna van de weg te spoelen door overstroomde grachten en rivieren. Tussen de plenzende regen door konden we genieten van prachtige vergezichten op de rijstvelden, met de Gunung Agung als achtergrond. We begrepen meteen waarom de vulkaan Agung een heilige berg is !
woensdag 17 december 2008
Sanur
Eens geland op Denpasar namen we de taksie (heel wat woorden in het Balinees zijn Nederlandse woorden. Bali is immers een Nederlandse kolonie geweest) naar Sanur. De Lonely Planet omschreef deze stad als een rustig alternatief voor de drukke en toeristische stranden van Kuta. We vonden een super hotel, maakten en snel wandelingetje door de stad en zochten een gezellig restaurant. Het eerste wat ons opviel... overal rimpels, motteballen en grijze haren. Blijkt Sanur de senoirenstad van de toeristische industrie te zijn!! Het Benidorm van Bali !! De band die de avond opluisterde deed ons heel oud voelen en met de zat wordende oudjes aan de bar ( die probeerden balinese gigolo's te verleiden ) hadden we weinig gemeen, dus beloofden we onszelf niet lang te blijven hangen in Sanur.
We merkten al gauw dat we beter een straat verder konden eten, bij een plaatselijk stalletje, in plaats van de dure bejaarden restaurants, waar het eten niet alleen lekkerder was maar ook 3 keer goedkoper. De volgende dag huurden we een scooter om het meest zuiderste puntje van Bali te verkennen en bezochter er een paar stranden ( Tajaung Benoa, waar je voor veel geld een ritje kon maken op een vliegende banaan), bezochten er een tempel ( Ulu Watu) met uitzicht op de Indische Oceaan en maakten een wandeling op de zwarte stranden van Jimbaran. De tweede dag huurden we een betere brommer en lieten ons verleiden door de stranden van Kuta en Seminyak. Inderdaad toeristischer maar minder druk dan we ons hadden voorgesteld. Wat ons deed besluiten dat de Lonely Planet vooral geschreven is voor dikbuikige toeristen met weinig reiservaring en veel geld in hun achterzak. Gelukkig zijn wij uit ander hout gesneden !
We merkten al gauw dat we beter een straat verder konden eten, bij een plaatselijk stalletje, in plaats van de dure bejaarden restaurants, waar het eten niet alleen lekkerder was maar ook 3 keer goedkoper. De volgende dag huurden we een scooter om het meest zuiderste puntje van Bali te verkennen en bezochter er een paar stranden ( Tajaung Benoa, waar je voor veel geld een ritje kon maken op een vliegende banaan), bezochten er een tempel ( Ulu Watu) met uitzicht op de Indische Oceaan en maakten een wandeling op de zwarte stranden van Jimbaran. De tweede dag huurden we een betere brommer en lieten ons verleiden door de stranden van Kuta en Seminyak. Inderdaad toeristischer maar minder druk dan we ons hadden voorgesteld. Wat ons deed besluiten dat de Lonely Planet vooral geschreven is voor dikbuikige toeristen met weinig reiservaring en veel geld in hun achterzak. Gelukkig zijn wij uit ander hout gesneden !
ons verhaal...
Na 6 dagen Bangkok waarbij we elke morgen met nieuwe hoop de kranten te lazen, en heen en weer geloop tussen onze reisagent, de vliegmaatschappij en de toeristische dienst van Thailand konden we eindelijk een vlucht versieren naar Jakarta. Er werd een expositiehal ( zoiets als de thaise versie van de Expohallen Gent) ingericht als tijdelijk check-in waar we met honderden toeristen 6 uur lang wachtten om in te checken en de bagage te scannen. Iedereen deed zijn uiterste best waardoor we na een rit van 4 uur ( 4 toerbussen onder flikken begleiding, die bovendien ook tol moesten betalen op de snelweg ) op de militaire luchthaven van Utapao aankwamen. Na nog es 4 uur wachten in hetzelfde busstoeltje werden we over de tarmak naar het juiste vliegtuig gevoerd waar we eindelijk konden eten ( ondertussen was het 2u snachts ). Na een slapeloze nacht van 5 uur kwamen we aan op Jakarta waar bleek dat we niet op de passagierslijst van de geplande aansluitingsvlucht naar Denpasar ( Bali) stonden. Na een stevige kop koffie in Starbucks raakten we aan de praat met een familie uit Java, wat de 5 uur wachten op de volgende vlucht voorbij deed vliegen. Onze eerste indruk van Indonesie... super ! Als dit een voorproefje van Bali is dan hadden we er zin in. Super sympatieke mensen, een mooie luchthaven, lekker eten... Een mooi begin.
om een lang verhaal kort te maken...
Misschien had je het al geraden... Geen nieuws is goed nieuws... We zitten ondertussen veilig en wel in Bali. 6 dagen lang zaten we vast in Bangkok. Niet dat de sfeer op straat grimmig was maar je merkte wel dat er wat borrelde. Stakingen, het bezetten van kruispunten, winkels die dicht bleven... Maar tis nooit gevaarlijk geweest. Uiteindelijk werd de bezetting van zowel Survarnabhum als Don Muang airport op 3 december opgegeven ( 1 dag nadat wij een vlucht naar Jakarta bemachtigden). Eerste minister Somchai Wongsawat ( die een schoonbroer is van de omstreden minister Taksin) van de People Power Party werd officieel beschuldigd van fraude tijdens de verkiezingen van 2007 en werd afgezet.
De gevolgen voor de Thaise economie en in het bijzonder de toeristische sector en de kritiek vanuit de bedrijfswereld werden zo zwaar dat de stakers instemden met het opgeven van hun bezetting en na een controle van de luchthaven bleek er weinig tot geen schade toegebracht aan de achtergebleven vliegtuigen en incheckbalies waardoor de vlieghaven op 5 december weer open ging om de 250.000 gestrande toeristen naar hun bestemming te brengen. De leider van de stakers schudde de politiecommisaris een hand en alles was ok !
De gevolgen voor de Thaise economie en in het bijzonder de toeristische sector en de kritiek vanuit de bedrijfswereld werden zo zwaar dat de stakers instemden met het opgeven van hun bezetting en na een controle van de luchthaven bleek er weinig tot geen schade toegebracht aan de achtergebleven vliegtuigen en incheckbalies waardoor de vlieghaven op 5 december weer open ging om de 250.000 gestrande toeristen naar hun bestemming te brengen. De leider van de stakers schudde de politiecommisaris een hand en alles was ok !
maandag 1 december 2008
Bangkok
Hell ooo
jip jip, we zijn 2 van de ondertussen 300 000 gestrande toeristen in Bangkok. We zitten hier nu al 3 dagen vast en lezen elke dag de krant, volgen BBC World News, pendelen tussen ons reisbureau en de airline company maar zonder resultaat. Zowel de internationale als de domestic luchthaven zijn bezet door 50 000 leden van de PAD ( people for democracy party). Per dag worden zo'n 700 vluchten gecanceld en elke dag landen er 300 000 nieuwe toeristen NIET in Bangkok. De gevolgen voor de economie en de toeristische sector is niet te overzien. Door oneeningheid tussen de verschillende politieke partijen, het leger en de mariene slagen ze niet om alle partijen rond de tafel te krijgen en worden de bezetters niet verdreven. Ook de betwiste eerste minister, waarvan de PAD eist dat hij onslag neemt, weigert een stap opzij te zetten. De situatie zit dus muurvast. Net als wij !! ;-)
Morgen moeten we ons melden in een exibition hall ergens in Bangkok dat als tijdelijke check in post dient voor de navy luchthaven van Utapao. En krijgen we te horen of er nog een plaatsje vrij is. We zien wel !!
Vinden we geen vliegtuig dan wijken we uit naar Maleisya. Als we een trein vinden naar Kuala Lumpur kunnen we ons vliegticket laten omleiden en van daaruit de vlucht naar indonsie nemen. Duimen jullie mee ?
Voor de rest gaat alles goed met ons. We proberen niet te stressen op de hele situatie. We verkennen de stad met bootjes, de skytrain... en we amuzeren ons eigenlijk wel. Hoewel ik hier 4 a 5 jaar geleden ook vastzat in Bangkok ( remember mijn visa en paspoort verhaal ) en de hele buurt ( dacht ) uitgekamd te hebben, blijft Bangkok ons verrassen. Reuzeschilpadden en een soort leguanen in een stadspark te midden van de wolkenkrabbers, leuke en goedkope guesthouses net naast Khao San, de toeristenbuurt van Bangkok, leuke shoppingmals... Tis niet dat we ons vervelen !!!
We houden jullie op de hoogte van onze quest naar Indonesie. En check vooral Flickr voor foto's van koh Lipe ;-)
jip jip, we zijn 2 van de ondertussen 300 000 gestrande toeristen in Bangkok. We zitten hier nu al 3 dagen vast en lezen elke dag de krant, volgen BBC World News, pendelen tussen ons reisbureau en de airline company maar zonder resultaat. Zowel de internationale als de domestic luchthaven zijn bezet door 50 000 leden van de PAD ( people for democracy party). Per dag worden zo'n 700 vluchten gecanceld en elke dag landen er 300 000 nieuwe toeristen NIET in Bangkok. De gevolgen voor de economie en de toeristische sector is niet te overzien. Door oneeningheid tussen de verschillende politieke partijen, het leger en de mariene slagen ze niet om alle partijen rond de tafel te krijgen en worden de bezetters niet verdreven. Ook de betwiste eerste minister, waarvan de PAD eist dat hij onslag neemt, weigert een stap opzij te zetten. De situatie zit dus muurvast. Net als wij !! ;-)
Morgen moeten we ons melden in een exibition hall ergens in Bangkok dat als tijdelijke check in post dient voor de navy luchthaven van Utapao. En krijgen we te horen of er nog een plaatsje vrij is. We zien wel !!
Vinden we geen vliegtuig dan wijken we uit naar Maleisya. Als we een trein vinden naar Kuala Lumpur kunnen we ons vliegticket laten omleiden en van daaruit de vlucht naar indonsie nemen. Duimen jullie mee ?
Voor de rest gaat alles goed met ons. We proberen niet te stressen op de hele situatie. We verkennen de stad met bootjes, de skytrain... en we amuzeren ons eigenlijk wel. Hoewel ik hier 4 a 5 jaar geleden ook vastzat in Bangkok ( remember mijn visa en paspoort verhaal ) en de hele buurt ( dacht ) uitgekamd te hebben, blijft Bangkok ons verrassen. Reuzeschilpadden en een soort leguanen in een stadspark te midden van de wolkenkrabbers, leuke en goedkope guesthouses net naast Khao San, de toeristenbuurt van Bangkok, leuke shoppingmals... Tis niet dat we ons vervelen !!!
We houden jullie op de hoogte van onze quest naar Indonesie. En check vooral Flickr voor foto's van koh Lipe ;-)
donderdag 27 november 2008
koh lipe en vele andere kohs
hey hier zijn we weer... We vonden het zelf jammer geen berichtjes te kunnen posten, maar internetten op koh lipe was verschrikkelijk duur. (4 euro voor 1 uur). We zijn een goeie 20 dagen blijven hangen op sunrise beach. Niet omwille van onze mooie bungalow of de ongerepte natuur, maar de sfeer, een lekker restaurantje op het strand met een super leuke eigenaars ( we werden hele goeie vrienden - Kong, Sara, Tom and Malay... you are wunderfull people ! Ze hebben beloofd naar onze blog te surfen). We ontmoeten er een zweeds koppel. Amanda en Gabriel: take care of each other and enjoy your krabi-wedding!). We lieten ons verleiden door het groenblauwe water, de nemovisjes, het koraal, de witte stranden... Het pirateneiland Adang waar we ons konden verfrissen onder de pirate falls na een zwetende tocht doorheen de jungle. We gingen tonijn en barakouda vissen met de plaatselijke vissers, snorkelen rond de vele eilanden, genieten van het zonnetje... kortom, relaxen.
We hebben niet gedoken, vanwege de prijs ( Indonesie is goedkoper), met de snorkel kon je evenveel zien en .... Olli zwom zijn schouder uit de kom!! Gelukkig was er een dokter aanwezig op het eiland en met een sterk ruikend kruidenzalfje en een paar dagen rust gaat het nu al veel beter. net op tijd hersteld om opnieuw een rugzak te dragen want vandaag zijn we terug op weg naar bangkok om er het vliegtuig naar Bali te nemen, tenminste als de bezetting van het vliegveld opgelost wordt... we zien wel. meer nieuws volgt !!
We hebben niet gedoken, vanwege de prijs ( Indonesie is goedkoper), met de snorkel kon je evenveel zien en .... Olli zwom zijn schouder uit de kom!! Gelukkig was er een dokter aanwezig op het eiland en met een sterk ruikend kruidenzalfje en een paar dagen rust gaat het nu al veel beter. net op tijd hersteld om opnieuw een rugzak te dragen want vandaag zijn we terug op weg naar bangkok om er het vliegtuig naar Bali te nemen, tenminste als de bezetting van het vliegveld opgelost wordt... we zien wel. meer nieuws volgt !!
woensdag 12 november 2008
Bangkok - Koh Lipe
Sawadika,
Hier zijn we weer. We zijn ondertussen zo'n 2 weken vertrokken. Voor diegene die nu uit de lucht vallen... het spijt ons maar het is niet meer gelukt om nog langs te komen en een haastig telefoontje kon er ook niet meer bij (of is eerder gezegd niet onze stijl) . We maken het goed me deze blog, een paar foto's op flickr en een speciaal persoonlijk mailtje !
Ons werk in bankok zit er ondertussen op. 10 dagen lang hebben we ons te pletter geshopt. Ondertussen kennen we Pratunam, het groothandelscentrum voor textiel, op ons duimpje en ook China Town en Djeedjee weekend market hebben we volledig afgedweild, op zoek naar die ene print, dat ene gadget die wel eens een hit zou kunnen zijn. Onvoostelbaar hoeveel rommel we bij elkaar gezien hebben. Bergen plastiek! Schoppingscentra vol met 1 en hetzelfde item. Soms is het aanbod zo gigantisch dat je zin om te consumeren over gaat.
Sinds 3 dagen zitten we op Koh Lipe, een eilandje dicht bij de grens van Malysie. De Lonely Planet had het over jaw dropping views en zat er ook niet ver naast met deze beschrijving van dit kleine eiland dat deels onder governementeel toezicht staat en deels is opgekocht door grote projectontwikkelaars. We vallen hier van de ene verbazing in de andere. Van het ongerepte aards paradijs schiet weinig over. De locale bevolking, afstammelingen van ooit beruchte zeerovers, heeft plaats moeten maken voor bungalows en een wandeling door het laatste stukje bos leidt je van de ene generator naar de volgende bouwwerf. Bepaalde delen van het strand ruiken naar diesel en tussen de honderden longtail boten ( we schatten voor iedere bewoner 1) drijven plastiek en olie. Toch hebben we een bungalow gevonden op het laatste stukje mooi strand! Superhelder water, blauwgroene golfjes en perfect witte stranden afgezoomd met palmbomen. Stel je het mooist mogelijke strand voor en dan nog is het hier mooier !
We zijn ondertussen al 2 dagen op rij gaan snorkelen. Het mooiste stukje koraal hebben we nog niet gezien, wegens te grote stromingen in zee, maar wat we nu al te zien kregen is een leuk voorproefje. Nu even wachten tot ons rood verbrand velletje het weer toelaat in de tropische zon te lopen en we liggen weer rond te dobberen in zee.
We hebben nog geen idee hoelang we hier willen blijven. We willen zeker de omliggende eilanden verkennen met een zeekayak. Misschien gaan we wel voor een paar dagen gaan kamperen met de tent, een kookstel en wat rijst?? Je kan hier ook een longtail huren en met een visser andere koraalriffen verkennen of op barakuda vissen. En niet ver van het strand ligt een eiland waar je vaak black-tip haaien kan spotten... dus we blijven hier nog even hangen !! Alvast tot later...
Hier zijn we weer. We zijn ondertussen zo'n 2 weken vertrokken. Voor diegene die nu uit de lucht vallen... het spijt ons maar het is niet meer gelukt om nog langs te komen en een haastig telefoontje kon er ook niet meer bij (of is eerder gezegd niet onze stijl) . We maken het goed me deze blog, een paar foto's op flickr en een speciaal persoonlijk mailtje !
Ons werk in bankok zit er ondertussen op. 10 dagen lang hebben we ons te pletter geshopt. Ondertussen kennen we Pratunam, het groothandelscentrum voor textiel, op ons duimpje en ook China Town en Djeedjee weekend market hebben we volledig afgedweild, op zoek naar die ene print, dat ene gadget die wel eens een hit zou kunnen zijn. Onvoostelbaar hoeveel rommel we bij elkaar gezien hebben. Bergen plastiek! Schoppingscentra vol met 1 en hetzelfde item. Soms is het aanbod zo gigantisch dat je zin om te consumeren over gaat.
Sinds 3 dagen zitten we op Koh Lipe, een eilandje dicht bij de grens van Malysie. De Lonely Planet had het over jaw dropping views en zat er ook niet ver naast met deze beschrijving van dit kleine eiland dat deels onder governementeel toezicht staat en deels is opgekocht door grote projectontwikkelaars. We vallen hier van de ene verbazing in de andere. Van het ongerepte aards paradijs schiet weinig over. De locale bevolking, afstammelingen van ooit beruchte zeerovers, heeft plaats moeten maken voor bungalows en een wandeling door het laatste stukje bos leidt je van de ene generator naar de volgende bouwwerf. Bepaalde delen van het strand ruiken naar diesel en tussen de honderden longtail boten ( we schatten voor iedere bewoner 1) drijven plastiek en olie. Toch hebben we een bungalow gevonden op het laatste stukje mooi strand! Superhelder water, blauwgroene golfjes en perfect witte stranden afgezoomd met palmbomen. Stel je het mooist mogelijke strand voor en dan nog is het hier mooier !
We zijn ondertussen al 2 dagen op rij gaan snorkelen. Het mooiste stukje koraal hebben we nog niet gezien, wegens te grote stromingen in zee, maar wat we nu al te zien kregen is een leuk voorproefje. Nu even wachten tot ons rood verbrand velletje het weer toelaat in de tropische zon te lopen en we liggen weer rond te dobberen in zee.
We hebben nog geen idee hoelang we hier willen blijven. We willen zeker de omliggende eilanden verkennen met een zeekayak. Misschien gaan we wel voor een paar dagen gaan kamperen met de tent, een kookstel en wat rijst?? Je kan hier ook een longtail huren en met een visser andere koraalriffen verkennen of op barakuda vissen. En niet ver van het strand ligt een eiland waar je vaak black-tip haaien kan spotten... dus we blijven hier nog even hangen !! Alvast tot later...
Abonneren op:
Posts (Atom)
